Van zonne-pondje tot tegenwind-avontuur

Een zonnetje, een gezellige groep Grupetto clubleden en zo’n 300 kilometer voor de boeg: het perfecte recept voor een Grupetto-weekend. Mark Klumper neemt je graag mee in hoe ons jaarlijkse Grupetto Clubweekend eruitzag. Veel gezelligheid en hier en daar een beetje afzien. 

Zaterdagochtend 10.00 uur.
Met een zonnetje vertrekken we vanaf CivitaS en laten we Meppel achter ons. Al snel kronkelen we door de bossen over smalle betonpaadjes. Het kopwerk is daarmee meteen verdeeld: wie voorop rijdt, krijgt zowel de mooiste uitzichten als de meeste vliegen.

Eenmaal het bos uit nemen we een korte pauze: bananen en krentenbollen komen tevoorschijn. Nog geen kwartier later staan we alweer stil. “Hadden we maar even doorgetrapt,” klinkt het achterin. Voor ons ligt het langzaamste, zonne-energie-pondje van het land. De overtocht gaat gepaard met veel hilariteit, een bijzondere ringtone en een overtocht in twee etappes, want er mocht maar een beperkt aantal mensen tegelijk mee. Zelfs de eenden waren sneller. Resultaat: een half uur vertraging, maar ook heel veel lol.

Na 80 kilometer is het raak: de eerste lekke band van het weekend. Dankzij een snelle pitstop en een brommende pomp (alias satisfyer) zijn we zo  weer onderweg. In Tubbergen doen we waar wielrenners in de horeca berucht om zijn: het terras van ’t Oale Roadhoes verbouwen, eigen etenswaren nuttigen en bananenschillen in de koffiekopjes parkeren. De koffie, thee, appeltaart en kroketten smaakten gelukkig prima. Eén van ons besluit ondertussen het winkelend publiek in de Hoofdstraat stuk voor stuk vriendelijk te begroeten, zodat we tóch nog een goed imago achterlaten, een soort nazorg voor ons groepsgedrag.

Na 143 mooie kilometer rollen we het terras van Hotel Gaststätte Heilemann op. Na het diner denken we de ober “Sie sehen gut aus” te horen zeggen, maar hij vroeg gewoon of we al uitgegeten waren. Tijdens de borrel – met en mit ohne alkohol – zorgt de barman met zijn veelbetekenende blikken richting een paar Grupetti’s voor extra gespreksstof. Blij met wat gezellige Nederlandse wielrenners? Wie zal het zeggen… We sluiten af met een rondje Jägermeister en duiken moe maar voldaan onze kamers in. 

Zondagochtend start met ontbijt ‘met eiers‘ en een paar fijne kilometers meewind. Daarna staat de dag vooral in het teken van stevige tegenwind (west 4). Via een ingewikkelde haarspeldbochtbrug steken we een kanaal over, om honderd meter verder via een gewone brug weer terug te gaan. Slim ontwerp…

Halverwege de terugweg lunchen we bij Old Amsterdam in Nieuw-Amsterdam met een 12-uurtje, dit keer binnen omdat al wat buien zijn overgetrokken. De laatste kilometers zijn pittig en vooral afwerken: kop omlaag, stoempen tegen de wind, en aftellen tot Meppel.

Na 150 kilometer rollen we Meppel weer binnen. Moe, voldaan, en met een groepsselfie… waar de maker zelf buiten beeld blijkt te staan. Past helemaal bij een zeer geslaagd weekend vol plezier, afzien en genieten.

Was je er dit keer niet bij? Geen zorgen, volgend jaar staat er weer een Grupetto-weekend op de planning.

Mark Klumper